Op 21 september was het in Budva echt warm, terwijl september bij ons meestal milder is dan juli en augustus. En juist in die hitte, vlak bij het water, kwamen in één bruiloft twee culturen en twee tradities samen, de Joodse en de Arabische.
Blader door de beelden van deze dag: het klaarmaken in de villa’s van Dukley, de ontroerende tisch, portretten van de bruid en een aperitief op het terras met uitzicht op de zee en de oude stad van Budva, de ceremonie op de pier, het gebroken glas onder het geroep van “Mazzeltov!” en een duizelingwekkende hora.
Joods-Arabische bruiloft aan zee in Budva: één dag in Sumosan (Dukley)
Dit was een bruiloft die meteen twee culturen en twee tradities samenbracht, de Joodse en de Arabische. Dat alles in één dag samenbrengen was lastig en tegelijk heel mooi, en er kwamen zo’n tachtig gasten, van over de hele wereld. Ik neem je mee door deze dag, van het eerste klaarmaken in de ochtend tot het dansen tot diep in de nacht.
Klaarmaken in de villa’s van Dukley
De ochtend begon in de villa’s van Dukley, waartussen eerlijk gezegd heel wat trappen liggen, dus die liepen we die dag meer dan eens op en af. De bruid maakte zich klaar in haar eigen villa. Eerst fotografeerden we de details, de jurk, de ringen, al die kleine dingen waaruit later de sfeer van de reportage ontstaat, en daarna maakten we een paar portretten in badjas, terwijl de jurk nog op zijn moment wachtte. Tegelijkertijd maakte de bruidegom zich klaar met zijn vrienden, en in de lucht hing al die lichte spanning voor de ceremonie die je met niets anders verwart.
De tisch: het sterkste moment van de ochtend
En toen was er de tisch. Dit is een Joodse traditie: voor de ceremonie komen de mannen rond een grote tafel samen, en daar klinken toespraken, toosten en traditionele liederen. Er wordt niets ondertekend, het draait helemaal om het samenzijn. Voor mij was dit het meest emotionele deel van de ochtend. De gasten huilden, zongen en lachten tegelijk, en er zat zoveel echt gevoel in dat je met een camera in je handen onmogelijk aan de kant kunt blijven staan.
Portretten van de bruid in haar jurk
Na de tisch ging ik terug naar de bruid, nu in haar jurk. We fotografeerden de portretten bewust vóór de ceremonie en vóór de grootste hitte, zolang het licht nog zacht was en de make-up fris. Dat is het beste moment om rustig, zonder haast, haar stemming te vangen vlak voor het hoogtepunt van de dag.
Aperitief op het terras
Ondertussen begon op het bovenste terras het aperitief. De gasten kwamen langzaam binnen, pakten een verfrissend drankje en genoten van het uitzicht, want vandaar heb je een prachtig panorama over de zee en de oude stad van Budva. Hier was het makkelijk reportage maken, echte gezichten, omhelzingen, de eerste ontmoetingen, alles wat vanzelf gebeurt, terwijl op het terras een live saxofoon speelde.
De ceremonie op de pier
De ceremonie vond plaats vlak bij het water, op de pier, met uitzicht op de zee. We fotografeerden het decor, de gedekte tafels en de boog, ook met de drone, zodat die warme, kleurrijke sfeer ook van bovenaf bewaard bleef. Een vriend van het paar leidde de ceremonie, en daardoor werd alles nog hartelijker. Als eerste liep de bruidegom door het gangpad, samen met zijn vader en moeder, daarna de kinderen en de zussen van de bruid, en pas toen verscheen de bruid zelf. Dat was heel ontroerend. Tijdens de ceremonie klonken grapjes en gelach, en op een gegeven moment begon de vader van de bruidegom te zingen, dat was grappig en kippenvel tegelijk. Daarna wisselden de bruid en bruidegom de ringen.
Het breken van het glas en de eerste kus
Aan het einde brak de bruidegom volgens de traditie met zijn voet een glas, en de gasten riepen ‘Mazzeltov!’, wat een wens voor geluk betekent. Ze werden tot man en vrouw uitgeroepen, er was een eerste kus, en daarna verlieten de bruid en bruidegom onder applaus en een hele zee aan confetti de plek van de ceremonie.
Wat me het meest is bijgebleven, is het moment waarop midden in de ceremonie plotseling de vader van de bruidegom begon te zingen. Het was grappig en tegelijk zo ontroerend dat ik er kippenvel van kreeg, zoiets vergeet je gewoon niet.Maria
De hora en de avond aan zee
Daarna maakten we groepsfoto’s en portretten van het paar met z’n tweeën, bij de boog en op het bovenste terras, in het zachte licht van de zonsondergang. De intocht van het paar bij de gasten was luid en vrolijk en ging meteen over in dansen. En toen begon de hora. Dat is een dans waarbij het paar en de gasten op stoelen omhoog worden getild op de uitbundige ‘Hava Nagila’, de gasten draaien in het rond, gaan op elkaars schouders zitten en springen, en aan het plezier lijkt geen einde te komen. Daarna volgden de toosten en het diner, een korte pauze voor het echte feest, en toen weer cocktails en dansen, nu op de muziek van een dj.
Twee culturen in één dag samenbrengen, de tisch, de ceremonie aan het water en de hora in de avond, dat lukt met een goede trouworganisator, en zo iemand raden we je met plezier via ons aan. Plan je een bruiloft aan zee, kijk dan eens in onze gids voor een bruiloft bij Sumosan (Dukley). En zoek je iemand die jullie hele dag vastlegt, neem dan gerust contact met me op: ik, Maria, ben trouwfotograaf in Montenegro.